Cirrus 

Dit zijn de hoogste wolken in de atmosfeer, dit wolkengeslacht komt voor op een hoogte tussen 9 en 15 kilometer. Cirrus wolken zijn dunne, vezelige wolken die vaak verschijnen op dagen met mooi weer en lage windsnelheden. De naam is toepasselijk want het woord cirrus betekent "haarlok" in Latijn. Door de extreem lage temperaturen hoog in de atmosfeer,bestaan deze wolken uit ijskristallen, waardoor ze een helder wit uiterlijk hebben. Deze wolken vormen in vlakke platen, dus ze zijn minder massief als andere wolkengeslachten. Cirrus wolken komen ook voor als losse flarden.

Omdat deze wolken zich ver van de grond bevinden zijn ze vaak niet beïnvloed door de veranderende weer op het aardoppervlak. In plaats daarvan verplaatsen deze vorm van wolken zich rustig, veelal van west naar oost. Cirrus wolken zijn vaak een veelbetekenende teken dat het weer gaat veranderen in slechtere weersomstandigheden. Cirrus zit meestal aan de voorzijde (basis) van een warmtefront. 

 

Cirrocumulus

Cirrocumulus of schapenwolk is een type wolk (wolkengeslacht) dat op grote hoogte, 6 tot 10 km voorkomt. Dit soort wolk komt voor in grotere velden. Dit wolkentype wijst op een toename van de luchtvochtigheid en kan een voorbode zijn van een weersverslechtering door een naderend koufront. 

 

 

Cirrostratus

 

Hoog in de atmosfeer is de zon of maan nog enigzins waar te nemen als een verblekende zon of maan. Vaak verschijnt er om de zon of maan een optisch weerverschijnsel. Een zogenaamde "Halo". Een Halo is een verzamelnaam van een kring om de zon of maan. Er bestaat een grote kring, deze is te vinden op een afstand van 46º van de zon of maan en een kleine kring op een afstand van 22º van de zon of maan. Tevens kunnen er ook andere lichtverschijningen waarneembaar zijn, zoals een gekleurde plek naast de zon en een gekleurde halve cirkel (bijzon of bijmaan). De oorzaak is dat het licht van de zon of de maan wordt gebroken door de zeshoekige ijskristallen (die als een prisma werken) van de cirrostratus. De vezelige structuur van de bewolking bestaat uit ijskristallen net als alle hoge bewolking. 

 

Altocumulus

Altocumulus is een wolkgeslacht die zich op middelbare hoogte (2 tot 6 kilometer) vormt.
De wolk bestaat uit duidelijk gedefinieerde wolken. Deze wolkenlaag hangt vlak naast elkaar of heeft hier en daar enkele openingen. Door de dikte van de wolken hindert ze vaak de zon.
Ondanks dat Altocumulus voorkomt in veel verschillende kleurtinten ziet de wolk er massief uit. De kleuren variëren van helder wit tot donkergrijs.
De Altocumulus veroorzaakt vrijwel nooit neerslag, maar zelden valt er lichte motregen of lichte sneeuwval uit. Men ziet deze wolk over het algemeen enkele uren voor of na een periode met slecht weer. 

 

Altostratus

Altostratus is een grijs, soms ook wel grijsblauwige gelaagde wolk, welke een uniforme of soms een vezelachtige structuur heeft. Het is een middelhoge wolk, welke zich op een hoogte tussen de 2000 meter tot 6000 meter kan bevinden.

De wolk heeft een grote horizontale ontwikkeling met soms een breedte van enkele tientallen tot zelfs honderden kilometers. De hoogte van de wolk kan verschillen tussen enkele honderden meters tot enkele kilometers.

Door zijn afwisselende hoogte kan de wolk bestaan uit ijs, sneeuw en waterdruppels. In het meest optimale geval kunnen kan de wolk onderscheiden worden uit drie delen.

  • 1) De bovenkant volledig bestaand uit sneeuw en ijs.
  • 2) Een middel gedeelte bestaand uit een mix van ijs, sneeuw en water druppels.
  • 3) Laagste gedeelte bestaand uit waterdruppels.

In een overgroot deel van de gevallen komt de optimale ontwikkeling niet voor. Dan bestaat de wolk uit een bovenlaag (1) en middellaag (2) of middellaag (2) en onderkant (3). In mindere mate bestaat de wolk alleen uit (1) of (2) alleen.

Er kan neerslag uit Altostratus vallen, dit in de vorm van regen sneeuw of hagel. 

 

Stratocumulus

In Nederland is Stratocumulus de meest voorkomende wolkengeslacht. Het is een tamelijk gelaagde en vaak lichtgrijze, in mindere mate een donkergrijze wolk die in principe een duidelijke structuur heeft met daarin evenwijdige banden, rollen of een structuur van aparte of aaneengesloten ovale of ronde elementen die iets lijken op tegen elkaar liggende schotsen. De wolk ontstaat door (ondiepe) convectie, waarna de wolk aan de bovenkant tegen een warmere luchtlaag wordt uitgespreid (de inversielaag). Vaak worden deze wolken boven zeegebied gevormd en met noordwestelijke of noordelijke winden naar het vaste land getransporteerd. Het is ook vaak kenmerkend dat deze wolk zich vaak ophoudt boven zee of land aan de oostflank van een hogedrukgebied. In de zomer kan dat vaak aanleiding geven tot zwaarbewolkte perioden die de dag voor menig zonaanbidder kunnen verpesten. Bij een zeer vochtige atmosfeer, dus bij een grote waterinhoud van de stratocumulus, kan uit de bewolking neerslag vallen in de vloeibare vorm van lichte regen of motregen. De wolk kan ook ontstaan uit de wolkengeslachten Nimbostratus of Cumulus. Uit cumulus ontstaat het vaak aan het eind van een warme zomerdag, wanneer de warmtetoevoer voor de cumulus door de daling van de temperatuur afgesneden wordt en de wolken aan de bovenkant zich tegen een vormende inversie gaan uitspreiden.  

 

Cumulus 

Cumulus wolken zijn helder wit en lijken op grote rookwolken van katoen. Het woord cumulus is Latijn voor "hoop" of "stapel." Dit komt omdat deze wolken soms bijzonder fors en lang zijn en veelal opwaarts groeien in grootte. Een eenvoudige manier om dit te onthouden is om te denken van het woord ophopen, wat "in toenemende hoeveelheid verzamelen" betekent. De basis van deze wolken zijn vaak vlak en de toppen zijn over het algemeen samengesteld uit afgeronde wolken. Cumulus wolken zijn verticaal ontwikkelde wolken wat betekent dat het zeer hoge wolken kunnen worden.

 

Cumulus en Cumulonimbus wolken zijn meestal te vinden in de lage categorie niveau, maar hun toppen kunnen bereiken in het midden en hoog niveau.