Bijzonnen

 

Bijzonnen, ook wel parhelia of schijnzonnen genoemd, verschijnen als heldere vlakken aan de linker en rechterkant van de zon; het lijkt alsof er drie zonnen aan de hemel staan. Als bijzonnen goed ontwikkeld zijn, dan kunnen ze gekleurd zijn. De rode kant zal dan naar de zon gericht zijn, terwijl de witte staart naar buiten gericht is. 

Bijzonnen ontstaan onder dezelfde omstandigheden als halo’s. Er zijn ijskristallen nodig die bijvoorbeeld in cirrusbewolking voorkomen. Deze ijskristallen zorgen voor de afbuiging van het zonlicht, waardoor er een bijzon kan ontstaan. Bijzonnen zullen dan ook vaak te zien zijn in combinatie met halo’s. Aangezien bijzonnen vaak veroorzaakt worden door cirrusbewolking, kunnen ze duiden op een naderend frontaal systeem of op een ontwikkelend lagedrukgebied en dus op slecht weer. 

Net zoals bij meerdere optische verschijnselen, kunnen bijzonnen ook rond de maan te zien zijn. Dit kan alleen als de maan ongewoon helder is. Bijmanen komen dus zeer zelden voor, aangezien hier een heel heldere maan voor nodig is, waar dan ook nog dunne cirrusbewolking voor hangt. Mocht er wel een bijmaan te zien zijn, dan is deze makkelijker te bekijken dan een bijzon, omdat bijmanen veel minder fel zijn.